Dat begon in Krommenie en Krommeniedijk. Tijdens dansles kwamen ze elkaar tegen. Meneer was meteen verkocht en dacht: “Wat een lekker stuk!”. Mevrouw was toen niet meteen geïnteresseerd, maar dat veranderde toen ze elkaar geruime tijd later weer tegenkwamen. Al die tijd had meneer aan haar gedacht, maar hij wist niet waar ze woonde. Hij dacht: “Kip ik heb je en ik laat je nooit meer los!”
Toen hij in dienst moest kwam hij in Arnhem bij de luchtmacht terecht. Het werd een bijzonder tijd. Hij behaalde onder andere zijn diploma als vliegtuigmonteur, maar toen het tijd werd om zijn diploma op te halen stond er een groot rood kruis doorheen. Datzelfde overkwam hem na het behalen van zijn rijbewijs. De reden hiervan? Hij had familieleden die actief waren bij de communistische partij, en hierdoor werd er zo gehandeld….
Het stel trouwde, kreeg 2 kinderen, 2 kleinkinderen en heeft inmiddels ook 2 achterkleinkinderen. Meneer kwam te werken in een metaalfabriek, onder andere als ontwerper van de stempels.
Mevrouw vertelt hoe het verder ging: “Wij moesten 2.5 jaar inwonen bij mijn schoonouders met een kindje, toen kregen we een huis aangeboden in Oostknollendam. Het was meer een oude schuur, zo tochtig dat in de winter de sneeuw op je bed lag. Maar voor ons voelde het als een paleis, zo blij waren we er mee. Later kwamen ze in Wormer te wonen.
En hoe doe je dat nu 65 jaar lang getrouwd zijn? Mevrouw: “Als het goed gaat dan gaat het vanzelf, maar op de momenten die moeilijk zijn moet je elkaar vasthouden en elkaar erdoor heen trekken. Wij hebben best veel te verduren gehad, waardoor we beperkt werden, maar dan richt je je op wat wel kan. Leuke dingen moet je proberen op te zoeken, steeds weer opnieuw.”
Wat heerlijk dat we deze keer uitgebreid dit lieve stel hebben kunnen kennismaken. Vijf jaar geleden was dat door corona niet mogelijk en werd het een ontmoeting in de deuropening. Namens alle inwoners wensen we hen nog veel fijne jaren samen.
